Kırıntı...

Övgüye değer bir şiirden güzel
Adının kulağımdaki tınısı
Görülmeye değer bir günbatımından güzel
Gözlerinin aşkla pırıltısı
Ve yaşamaya değer her andan daha güzel
Seni bir saniye olsun yaşamak
Yani olsa olsa yaşamak kırıntısı...

Biz insanlar...

Hani biz insanlar var ya,
Büyük bir caddede aynı koca kaldırımı paylaşamayan insanlar.
Herkes kendi sağından gidecekken,
Karşısındakinin sağını tercih eder ya.
Hani karşı karşıya gelir de ,
Önce aynı anda sağ, sonra da sol yaparız da
Bir türlü karşıdakinin yüzüne bakıp, gülümseyerek,
Yol vermek aklımıza gelmez ya
Hani biz insanlar var ya...

Bir Gece Ansızın Gelebilir misin?

Çıkıp gelecektin bir gece ansızın hani,
Sevdirecektin ya kendini.
İşte o gelmediğin günden beri,
Seviyorum seni.
Sen gelmedin, ben bekledim.
Sen gelmedikçe umut tükettim.
Bilirim, artık gelmeyeceksin.
Yine de, sen gelmedikçe,
Ben sevindim...
Çünkü ben senin, bir şairin de dediği gibi,
Bir gece ansızın gelebilme ihtimalini sevdim...