S'onsuz Telaş

Hayattaki kaydımı bir süre dondurmak
Ve maviliklere doğru kaçmak-tayım
Telaşlı...
Huzuru bulmak değil bu kaçamak
Sadece içimdeki telaşı daha telaşlı yaşamak
Biliyorum bunu, sonu sonsuz bir telaşta kaybolmak.
Bu maviliklerde bir nefes sükûnet bulmak
Yeni bir dalga boyundan bakmak -lazım
Telaşsız...

Yönetmen

Zihninde her oynadığında;
aynı an,
aynı senaryo,
aynı film...
Defalarca lanet edersin mutsuz sonuna
ve hep yeniden izlersin.
Yine bir umutla,
Bu sefer farklı bitsin dersin.
Bir sefer olsun farklı bitmez ama...
Aynı mutsuz son
hep boğazında düğümlenir kalır.
Hep aynı düğümü çözmeye uğraşır,
çözdüğünü sandıkça dolanır,
dolandığınla kalırsın.
Asla söndürmez tuzlu gözyaşları
içinde çıkan yangını,
söndürdüğünü sanır,
yanılırsın...

Sürreal

Yoldayım,
Yerle göğün birleştiği bir yerde
Mor bulutlardan adalar,
Güneşten yansıyan kıpkırmızı bir denizde...
Yol uzuyor,
Ufuk çizgisine ilahi ressamın çizdiği,
Sürreal resme doğru
Gidiyorum...

Bakmakla görmek
İnanmakla inanmamak
Yaşamakla anlamak arasında
Yoldayım, gidiyorum...

Tutuşma

Aşk ikili bir yanma eylemi
Sadece küçük bir kıvılcım yeterli
Bu yüzden, elele tutuşma,
Aşkımızın başlama biçimi...

Sen Benim Dünyam

Tanrı gözlerine denizi,
Tenine ışığı,
Saçlarına karanlığı,
Ruhuna toprağı,
Sesine havayı katmış,
Ve sonra eserine bakmış,
Benim gibi hayran kalmış...

Sen; denizin dalgalarının hırçınlığını, tuzlu sularının yakıcılığını ve sakin tatlı rüzgarların huzurunu gözlerinde...
Sen;gün ışığının yakan ama can veren sıcağını teninde...
Sen;karanlığın romantik, kuytu yanını ve yakamozun sudaki mükemmel dansını saçlarında...
Sen; toprağın yaratan, doğurgan ve koruyan yanını ruhunda...
Sen; havanın bazen belli belirsiz, bazense yakan yıkan fırtınalı halini sesinde...
...taşıyan sen... bense dünyaya kendini adamış bir gezgin beden...

Boynuzlu Şair

Her şair öykünür başka şairlere
İçindekileri içimdekiler diyerek dökenlere

Çünkü her şair sevgilisidir dilinin
ve her başka şiir bir başka şairle
Basılma anıdır dilin...

Ege'li

Bir şehir ki Ege'li
Bir şehir ki denizi en güzel mavi
Bir şehir ki ayrı deli, günü gecesi

O şehri düşün Ege'li
Kapat gözlerini
Sanki İzmir'de gibi
Çek kokusunu rüzgarla gelen
Denizin, tuzun ve aşkın
Doldur ciğerlerini

Bir düşün de bin ah çek Ege'li
Bir düşün bin kere anla
Görüp unutamayanın halini...

Anlamazdı'k

Gözlerimi buğulandıran bir tını,
Hep yalnız hep aynı,
Etrafı kalabalık gürültülü,
Onunsa sahibini arıyor bir yanı,
Oysa ıssız ve sakin, o kadının mezarı...

Sahibinin yerini bilse,
Böyle yalnız olur muydu bu tını,
Elbet "anlamazdı" insanlar,
Ölmeden, olmadan anla-ya-mazdı...

Şair Bilir

Şair bilir;
Şiir kafiyelerle düşüp kalkmaktır,
Her kullandığın kelimede illa ki
Bir şairin ruhu, dokunuşu kalmıştır
Çünkü şair aşıktır,
O yüzden her kelimeye, her kafiyeye aşkla sarılır,
Zira kelimelerle sevişmeyen,
Dilini sevemeyen şair aksaktır...

Şair bilir;
Şair olmak bir ahenge aşık olmaktır.
Önce kalemle sonra ilhamla sarhoş olmaktır.
Kelimelerle bir gecelik aşklar yaşamak,
Sabahına baş ağrısıyla uyanıp,
O kelimeleri hatırlayamamaktır...