Zihninde her oynadığında;
aynı an,
aynı senaryo,
aynı film...
Defalarca lanet edersin mutsuz sonuna
ve hep yeniden izlersin.
Yine bir umutla,
Bu sefer farklı bitsin dersin.
Bir sefer olsun farklı bitmez ama...
Aynı mutsuz son
hep boğazında düğümlenir kalır.
Hep aynı düğümü çözmeye uğraşır,
çözdüğünü sandıkça dolanır,
dolandığınla kalırsın.
Asla söndürmez tuzlu gözyaşları
içinde çıkan yangını,
söndürdüğünü sanır,
yanılırsın...
2 Kasım 2009 Pazartesi
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder